.Net

จากบทความ มีอะไรใหม่ใน .NET Core 3 และ C# 8 : Stackalloc ซ้อนนิพจน์ ได้พูดถึง คุณสมบัติ Span<T> ไว้ และได้บอกว่ามันคือ ref struct ในหัวข้อนี้จะขออธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับ ref struct โดยย่อพอเข้าใจ

ในปี 2025 นักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่จะรอดจากการถูก disrupt ไม่ใช่ผู้เขียนโค้ดเก่งที่สุด ขยันที่สุด full-stack ที่สุด ทำงานได้รวดเร็วที่สุด หรือแม้แต่ฉลาดที่สุด แต่ผู้ที่จะรอดจากการถูก disrupt คือผู้ที่ปรับตัวได้ดีที่สุด

ข้อดีอีกอย่างหนึ่งของภาษาซีชาร์พเมื่อเทียบกับภาษาซีคือเราสามารถอ้างถึงตัวแปรหรือเมธอดที่อยู่ในไฟล์อื่นได้โดยไม่ต้องสร้าง “เฮดเดอร์ไฟล์” (ซอร์สไฟล์ที่มีนามสกุล .h) แล้วจึงใช้คำสั่ง #include เพื่อบอกให้คอมไพเลอร์รู้ว่าสิ่งที่อ้างถึงนั้นอยู่ในไฟล์ไหน ที่เป็นอย่างนั้นเพราะคอมไพเลอร์ภาษาซีชาร์พจะตรวจสอบซอร์สไฟล์ทั้งหมดภายในโปรเจ็กต์ให้โดยอัตโนมัติ

.NET Core มีองค์ประกอบหลายส่วน อาทิ ตัว run time ชื่อ CoreCLR ซึ่งเป็นตัวrun time ที่มีทุกอย่างครบสมบูรณ์เช่นเดียวกับตัว run time CLR ใน .NET Framework ของ Windows หน้าที่ของมันคือทำตัวเป็น virtual machine เพื่อ Run และดูแลโปรแกรมที่เขียนไว้เพื่อให้ทำงานใน .NET

บทความนี้กล่าวถึง Using declarations ใน .NET Core 3 และ C#8 เปรียบเทียบกับการใช้ Using แบบเดิมก่อนที่เขียนใน Version ก่อนหน้า

จากการทดสอบโดยใช้โปรแกรมวัดความเร็ว (benchmark) พบว่า application ที่พัฒนาด้วยภาษา C# มีประสิทธิภาพสูงกว่า application เดียวกันที่ถูกพัฒนาโดยใช้ภาษา Java การวัดความเร็วของตัวภาษาเองล้วน ๆ เป็นสิ่งไม่มีความหมาย เพราะเหมือนกับพูดว่าภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษอันไหนเร็วกว่ากัน แต่การวัดความเร็วของapplication ที่ถูกพัฒนาด้วยภาษาใดภาษาหนึ่งเปรียบเทียบกันสามารถทำได้ ผลลัพธ์ที่ได้จะส่อให้เห็นประสิทธิภาพของตัวแปลภาษาและ runtime ของภาษานั้น ๆ

เริ่มในภาษาC# เวอร์ชั่น 7.0 ขึ้นไปตัวกระทำ is มีความสามารถเพิ่มจากเดิมเพื่อใช้ในงานตรวจสอบรูปแบบที่ซับซ้อนได้ดีขึ้นกว่าเดิม ตัวกระทำ is ใช้หาชนิดของtypeเพื่อตรวจสอบความเข้ากันได้ขณะrunโปรแกรม มันทำหน้าที่ตรวจว่า objectหรือผลลัพธ์จากนิพจน์สามารถแปลงไปเป็นชนิดข้อมูลที่กำหนดได้หรือไม่ มีsyntaxอย่างที่เห็นในรูปที่ 1 บรรทัด 3

เริ่มตั้งแต่ C# 8 และ .NET Core 3.0 ถ้าผลลัพธ์ของนิพจน์ stackalloc มีชนิดข้อมูลเป็นแบบ System.Span<T> หรือ System.ReadOnlySpan<T> เราสามารถใส่นิพจน์ stackalloc ซ้อนไว้ภายในนิพจน์อื่น ๆ ได้

ในตอนที่ผ่านมาผู้เขียนได้พูดถึงพรอพเพอร์ตี (property) โดยละเอียด และได้พาดพิงถึงหลักการที่เกี่ยวข้องกับคลาสสิกพรอพเพอร์ตี อาทิ สมาชิกแบบฟิลด์, เอนเคปซูเลชัน, การเชื่อมหลวมและเกตเตอร์/เซตเตอร์ ในบทความตอนนี้ผู้เขียนจะพูดถึงแง่มุมต่าง ๆ ของการเขียนโค้ดใช้งานพรอพเพอร์ตี เช่น วิธีใส่โค้ดคัดกรองข้อมูลในคลาสสิกพรอพเพอร์ตี วิธีเขียนและใช้งาน “ออโตพรอพเพอร์ตี” (auto implemented properties) และวิธีลดทอนพรอพเพอร์ตีด้วย “นิพจน์ฝังตัว” (Expression-bodied members) ที่มีประโยชน์มาก เพราะจะช่วยให้การเขียนโค้ดกระชับขึ้นไปอีก

ภาษา C# สร้างความอุ่นใจในการใช้งานตัวแปร เพราะคอมไพเลอร์จะกำหนดค่าเริ่มต้นให้ตัวแปรโดยอัตโนมัติ ขณะที่บางภาษา เช่น C ไม่มีหลักประกันเช่นนี้